Syców.

sycow_rynek

Miasto śląskie w powiecie oleśnickim.

Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1276 r. Data uzyskania praw miejskich nie jest znana. Potwierdzenie ich następuje w pismach z roku 1312. Już wtedy jest siedzibą kasztelanii w piastowskim Księstwie Wrocławskim. W 1293 r. gród przechodzi do Księstwa Głogowskiego. W 1320 r. staje się częścią Księstwa Oleśnickiego. W 1329 r. Księstwo Oleśnickie z Sycowem w składzie, składa hołd lenny Królestwu Czech. W 1489 r. król Czech Władysław Jagielończyk utworzył tzw. Wolne Państwo Stanowe Syców, co oznaczało przejście miasta z okolicami w ręce prywatne drogą kupna. Oczywiście Syców nadal wtedy pozostaje częścią Królestwa Czech, jako część Księstwa Śląskiego. W XVII w. Królestwo Czech, do którego Syców w dalszym ciągu należy, stało się częścią Imperium Hasburgów. W wyniku wojen śląskich w 1742 r. Syców trafia do Królestwa Prus. Stopniowo „wolne państwo stanowe” zostaje przekształcone w powiat należący do departamentu Śląsk Górny i Średni ze stolicą we Wrocławiu, w prowincji Śląsk. W 1816 r. następuje reforma i Syców wraz ze swoim powiatem trafia do rejencji wrocławskiej, prowincji Śląsk w Królestwie Prus. W 1871 r. Królestwo Prus staje się częścią Cesarstwa Niemieckiego. W wyniku I wojny światowej i rewolucji w Niemczech następuje kolejna reforma. Powiat sycowski należy wtedy do rejencji wrocławskiej, prowincji Dolny Śląsk z siedziba we Wrocławiu, kraju związkowego Prusy, Rzeszy Niemieckiej. W 1938 r, nastąpiło zjednoczenie prowincji śląskich i rejencja wrocławska ponownie należy do prowincji Śląsk z siedziba także we Wrocławiu. W 1945 r. miasto wraz z powiatem trafia do Okręgu II (Dolny Śląsk). W czerwcu 1946 r. zostaje utworzone woj. wrocławskie i powiat sycowski wchodzi w jego skład. W 1975 r. powiaty zostają rozwiązane a miasto trafia do województwa kaliskiego. W wyniku reformy 1999 r. Syców trafia do powiatu oleśnickiego w woj. dolnośląskim.

Syców przez lata był grodem granicznym. Po ostatecznym przyłączeniu Ziemi Wieluńskiej do Polski co nastąpiło w 1396 r. Syców stał się miastem leżącym przy granicy Śląska powoli przechodzącego w ręce Czech. Zresztą jego niemiecka nazwa oznacza po polsku strażnicę. Sytuacja zmieniła się jeszcze bardziej w dwudziestoleciu międzywojennym, gdy granica od miasta przebiegała 3 km. Obecnie miasto graniczy z województwem wielkopolskim, a konkretnie powiatem kępińskim.

Miasto leży przy drodze z Warszawy i Łodzi do Wrocławia. Kolejowo Syców leży na nieobsługiwanej części linii kolejowej z Oleśnicy do Herbów Nowych przez Kępno, Wieruszów, Wieluń.

sycow_pkp

Pozostałością województwa kaliskiego w mieście jest jego obsługa przewozów lokalnych przez PKS Ostrów Wielkopolski.

Z dworca autobusowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Legnicy, Warszawy i Wrocławia.

sycow_pks

Warto więc odwiedzić Syców.

Łapy.

lapy_rynek

Miasto podlaskie w powiecie białostockim.

Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1598 r. Wtedy osada należała do starostwa suraskiego, ziemi bielskiej, woj. podlaskiego, Królestwa Polskiego, Rzeczypospolitej Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. W wyniku rozbiorów Łapy stały się częścią powiatu suraskiego, departamentu białostockiego, prowincji Prusy Nowowschodnie ze stolicą w Białymstoku, Królestwa Prus. W 1807 r. miasto należy do powiatu suraskiego, departamentu białostockiego, Księstwa Warszawskiego. W 1816 r. osada trafia do powiatu tykocińskiego, obwodu łomżyńskiego, województwa augustowskiego z siedzibą w Suwałkach, Królestwa Polskiego. W 1847 r. województwo augustowskie przyjęło nazwę gubernia augustowska. W 1842 r. obwody zamieniono na powiaty i z tego powodu Łapy należały do powiatu łomżyńskiego, w guberni augustowskiej z siedzibą w Suwałkach, Królestwa Polskiego. W 1862 r. osada znalazła się na drodze kolei warszawsko-petersburskiej, co stanowiło punkt zwrotny w dziejach. Od tego momentu Łapy zaczęły się dynamicznie rozwijać. W 1867 r. nastąpiła kolejna reforma. Wtedy powstały gminy i Łapy należą do gminy Poświętne, powiatu mazowieckiego, guberni łomżyńskiej, Królestwa Polskiego. W 1919 r. osada trafia do powiatu mazowieckiego, województwa białostockiego. W 1925 r. Łapy uzyskują prawa miejskie. W 1954 r. powstaje powiat łapski. W 1975 r. wszystkie powiaty zostają rozwiązane. Po odnowieniu powiatów w 1999 r. miasto należy do powiatu białostockiego w woj. podlaskim.

Należy dodać, że Łapy w po Kongresie Wiedeńskim były miejscowością graniczna pomiędzy Królestwem Polskim a Rosją.

Drogowo Łapy nie maja większego znaczenia. Kolejowo leżą na przy Rail-Baltica czyli drodze kolejowej łączącej (przynajmniej w teorii) Litwę, Łotwę i Estonię z Europą Zachodnią. Jednak kraje te mają zwykle szeroki, czyli pozostały po ZSRR, rozstaw torów. Bardziej więc jest to szlak z Warszawy do Białegostoku i dalej do Grodna (Białoruś).

Dworce w Łapach leżą nieopodal siebie.

lapy_pkp

Z dworca kolejowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Białegostoku, Jeleniej Góry, Warszawy, Skierniewic, Łodzi, Kalisza, Wrocławia, Wałbrzycha, Suwałk, Konina, Poznania, Szczecina, Grodna, Piotrkowa Trybunalskiego, Częstochowy, Dąbrowy Górniczej, Sosnowca, Katowic, Tychów i Bielska-Białej.

Z dworca autobusowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Białegostoku.

lapy_pks

Warto więc odwiedzić Łapy.

Milicz.

milicz_rynek

Miasto powiatowe w woj. dolnośląskim.

Pierwsza wzmianka o grodzie pochodzi z czasów rządów Bolesława Krzywoustego. Już wtedy prawdopodobnie jest siedzibą kasztelanii na Ziemi Śląskiej w Królestwie Polskim . W 1138 r. w wyniku tzw. Testamentu Krzywoustego Milicz trafia do Księstwa Śląskiego. W 1245 r. gród zyskuje prawa miejskie. W 1294 r. Milicz trafia do Księstwa Głogowskiego. Dziewiętnaście lat później miasto trafia do Księstwa Oleśnickiego. W 1329 r. Księstwo Oleśnickie jest lennem Królestwa Czech. W roku 1494 r. W Milicz staje się siedzibą tzw. wolnego państwa stanowego, co oznacza, że został sprzedany w ręce prywatne. Tak kończą się rządy piastowskie w Miliczu. W XVII w. Królestwo Czech, do którego Milicz w dalszym ciągu należy, stało się częścią Imperium Hasburgów. W wyniku wojen śląskich w 1742 r. Milicz trafia do Królestwa Prus. Stopniowo „wolne państwo stanowe” zostaje przekształcone w powiat należący do departamentu Śląsk Górny i Średni ze stolicą we Wrocławiu, w prowincji Śląsk. W 1816 r. następuje reforma i Milicz wraz ze swoim powiatem trafia do rejencji wrocławskiej, prowincji Śląsk w Królestwie Prus. W 1871 r. Królestwo Prus staje się częścią Cesarstwa Niemieckiego. W wyniku I wojny światowej i rewolucji w Niemczech następuje kolejna reforma. Powiat milicki należy wtedy do rejencji wrocławskiej, prowincji Dolny Śląsk z siedziba we Wrocławiu, kraju związkowego Prusy, Rzeszy Niemieckiej. W 1938 r, nastąpiło zjednoczenie prowincji śląskich i rejencja wrocławska ponownie nalezy do prowincji Śląsk z siedziba także we Wrocławiu. W 1945 r. miasto wraz z powiatem trafia do Okręgu II (Dolny Śląsk). W czerwcu 1946 r. zostaje utworzone woj. wrocławskie i powiat milicki wchodzi w jego skład. W 1975 r. powiaty zostają rozwiązane a miasto trafia do województwa wrocławskiego. W 1999 r. powiat milicki zostaje odnowiony, tym razem w województwie dolnośląskim.

Milicz jest północno-wschodnim biegunem województwa dolnośląskiego. Ponadto nie ma żadnego komunikacyjnego znaczenia. Leży przy drodze krajowej nr 15 z Trzebnicy do Torunia i dalej Ostródy. Kolejowo posiada jeszcze mniejsze znaczenie. Leży na nieobsługiwanej w ruchu pasażerski linii z Oleśnicy do Chojnic. Oczywiście dominuje tu ruch lokalny i połączenia do Wrocławia. W nich dominuje PKS Wołów, który przejął przewozy z północy woj. dolnośląskiego.

milicz_pks

Z dworca autobusowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Poznania i Wrocławia.

milicz_pkp

Warto więc odwiedzić Milicz.

Mielno.

mielno_morze

Miasto nadmorskie w powiecie koszalińskim.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1266 r. Wszytko to dzieje się w niezależnym Księstwie Pomorskim. W 1390 r. Pomorze Zachodnie stało się na krótko lennem Królestwa Polskiego. W wyniku podziałów wśród książąt pomorskich Mielno trafia do Księstwa Kamieńskiego. W 1648 r. Mielno trafia do państwa Brandenburgia-Prusy. Wtedy Księstwo Kamieńskie zostaje zamienione na powiat Fürstenthum. Stolicą powiatu staje się Koszalin.Takim to sposobem Mielno należy wtedy do powiatu Fürstenthum, departamentu Pomorze Tylne (ze stolicą w Koszalinie), prowincji Pomorze, państwa Brandenburgia-Prusy. W 1701 r. państwo Brandenburgia-Prusy zastępuje Królestwo Prus. W 1816 r. następuje kolejna reforma. Departament Pomorze Tylne zostaje zamieniony na rejencję koszalińską. W 1871 r. Królestwo Prus wchodzi w skład Cesarstwa Niemieckiego. Rok później powiat Fürstenthum zmienia nazwę na powiat koszaliński. W wyniku tych zmian Mielno należy do powiatu i rejencji koszalińskiej, prowincji Pomorze, Królestwa Prus i Cesarstwa Niemieckiego. W wyniku I wojny światowej następuje kolejna reforma. Mielno należało wtedy do powiatu i rejencji koszalińskiej, prowincji Pomorze, kraju związkowego Prusy, Rzeszy Niemieckiej. Po 1945 r. osada wraz z całym powiatem koszalińskim trafia do Okręgu III – Pomorze Zachodnie z siedzibą w Szczecinie. W czerwcu 1946 r. powstaje województwo szczecińskie i cały powiat koszaliński wchodzi w jego skład. Cztery lata później Mielno wraz z całym powiatem koszalińskim trafia do nowo-utworzonego województwa koszalińskiego. W roku 1975 powiaty zostają zlikwidowane. W 1999 następuje odnowa powiatu koszalińskiego, tym razem w woj. zachodniopomorskim. Od początku 2017 r. Mielno cieszy się z praw miejskich.

W dużym skrócie można powiedzieć, że Mielno jest plażą Koszalina i większości powiatu koszalińskiego. Jest to jedna z najpopularniejszych miejscowości wakacji letnich w Polsce. Nie jest może tak sławne jak Sopot czy Międzyzdroje, ale jest to z pewnością jedno z ulubionych miejsc spędzania urlopu dla Polski zachodniej. Latem 2016 Mielno gościło m.in. program telewizyjny Warsaw Shore Summer Camp 2.

Komunikacyjnie miasto ma właśnie znaczenie turystyczne. W miesiącach lipiec i sierpień miasto rozkwita. Nawet pociągi, które nie jeżdżą w inne pory roku, nagle pojawiają się w Mielnie. Stacja kolejowa jest w innych okolicznościach nieczynna. Dodatkowo przyjeżdżają też autobusy dalekobieżne. Ponadto jest uruchamiana też komunikacja miejska z Koszalina. Poza sezonem, do Mielna można się dostać tylko busikami i to głównie z Koszalina. Poza sezonem miasto wygląda jakby nagle opuścili je mieszkańcy.

mielno_pkp

Z dworca kolejowego tylko w okresie wakacji letnich można dojechać do Koszalina.

Miasto nie posiada dworca autobusowego i poza sezonem można zeń jedynie dojechać do Koszalina, jednak w okresie wakacji letnich można dojechać m.in. do: Jeleniej Góry, Kalisza, Legnicy, Opola, Wałbrzycha, Wrocławia i Zgorzelca.

mielno_pks

Warto więc odwiedzić Mielno.

Gryfów Śląski.

gryfow_rynek

Miasto w powiecie lwóweckim.

Pierwsza wzmianka o Gryfowie pochodzi z 1252 r. Nie jest dokładnie znana data uzyskania praw miejskich, ale to nastąpiło raczej w XIII lub XIV w. Wszystko to działo się w piastowskim Księstwie Legnickim. W 1274 r. Gryfów trafia do Księstwa Jaworskiego. W 1301 r. miasto do Księstwa Świdnicko-Jaworskiego. 11 lat później następuje podział i Gryfów trafia do Księstwa Jaworskiego. W 1392 r. Księstwo Jaworskie, jako ziemia trafia do Królestwa Czech. W 1526 r. Królestwo Czech staje się częścią Monarchii Habsburgów. W wyniku wojen śląskich w 1742 r. potężna część Śląska trafia do Królestwa Prus. Można powiedzieć, że wtedy powstaje powiat lwówecki do którego Gryfów Śląski należy. Od tego momentu powiat lwówecki należy do departamentu Dolny Śląsk ze stolicą w Głogowie, prowincji Śląsk, Królestwa Prus. W 1809 r. W wyniku porażki Królestwa Prus w kampanii napoleońskiej, władze francuskie nakazują przeniesienie stolicy departamentu Dolny Śląsk do Legnicy. W 1815 r. nastąpiła reforma administracyjna w wyniku, której Gryfów wraz z całym powiatem lwóweckim należał do rejencji legnickiej, prowincji Śląsk, Królestwa Prus. W 1871 r. Królestwo Prus wchodzi w skład Cesarstwa Niemieckiego. W 1919 r w wyniku I wojny światowej oraz rewolucji w Niemczech, która obaliła cesarza, powiat lwówecki z Gryfowem w składzie należy do rejencji legnickiej, prowincji Dolny Śląsk, kraju związkowego Prusy, Rzeszy Niemieckiej. W 1938 r. nastąpiło zjednoczenie prowincji śląskich i Gryfów należał ponownie do prowincji Śląsk. W 1945 r. miasto wraz z powiatem lwóweckim trafia do Okręgu II (Dolny Śląsk). W czerwcu 1946 r. zostaje utworzone woj. wrocławskie i powiat lwówecki wchodzi w jego skład. W 1975 r. powiaty zostają rozwiązane a miasto trafia do województwa jeleniogórskiego. W 1999 r. powiat lwówecki zostaje odnowiony, tym razem w województwie dolnośląskim.

Zarówno kolejowo jak i drogowo Gryfów Ślaski leży na trasie ze Zgorzelca (i dalej z Drezna) do Jeleniej Góry.

gryfow_pkp

Z dworca kolejowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Jeleniej Góry, Zielonej Góry, Zgorzelca i Goerlitz

Z przystanku autobusowego przy dworcu kolejowym można dojechać m.in. do: Jeleniej Góry i Wrocławia.

gryfow_pks

Warto więc odwiedzić Gryfów Śląski.

Kościerzyna.

koscierzyna_rynek

Miasto kaszubskie w woj. pomorskim.

Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1284 r. Działo się to w niezależnym Księstwie Gdańskim, w czasie rozbicia dzielnicowego. W 1308 r. całe księstwo zostało zajęte na krótko przez Brandenburgię. Potem wchodzi w skład Państwa Zakonnego. W 1398 r. gród uzyskuje prawa miejskie. Dzieje się to w wójtowstwie mirachowskim, komturstwie gdańskim, Państwa Zakonnego. W 1466 roku w wyniku drugiego pokoju toruńskiego Kościerzyna trafia do powiatu gdańskiego, województwa pomorskiego, Królestwa Polskiego. W czasie przynależności do tego województwa pomorskiego, Kościerzyna staje się siedzibą starostwa. W wyniku rozbiorów miasto trafia do powiatu gdańskiego, prowincji Prusy Zachodnie, Królestwa Prus. W 1818 r. następuje reforma w wyniku której Kościerzyna zyskuje swój powiat. Powiat ten należy do rejencji gdańskiej, prowincji Prusy Zachodnie, Królestwa Prus. W 1829 r. nastąpiło zjednoczenie prowincji pruskich i powiat kościerski należy wtedy do prowincji Prusy. W 1871 r. Królestwo Prus trafia do Cesarstwa Niemieckiego. W 1878 r. następuje ponowny podział prowincji pruskich i Kościerzyna wraz z powiatem należą wtedy do rejencji gdańskiej, prowincji Prusy Zachodnie, Królestwa Prus, Cesarstwa Niemieckiego. Po odzyskaniu niepodległości powiat kościerski trafia do województwa pomorskiego ze stolicą w Toruniu. W kwietniu 1945 roku Kościerzyna wraz ze swoim powiatem trafiają do województwa gdańskiego. W 1975 r. powiaty zostają rozwiązane. W 1999 roku następuje restauracja powiatu kościerskiego tym razem w województwie pomorskim.

Miasto nie ma wielkiego znaczenia komunikacyjnego. Leży na uboczu wielkich magistrali. Niemniej jednak posiada kolej, która zyskała po wybudowaniu gdańskiej linii kolejowej zwanej PKM. Od tej pory Kościerzyna jest włączona w obszar działania trójmiejskiej SKM. W mieście też istnieje malutki dworzec PKS wewnątrz centrum handlowego, obsługiwany przez PKS Starogard Gdański.

koscierzyna_pkp

Z dworca kolejowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Trójmiasta.

Z dworca autobusowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Gdańska, Miastka i Bytowa.

koscierzyna_pks

Dlatego warto odwiedzić Kościerzynę.

Chojnów.

chojnow_rynek

Miasto śląskie w powiecie legnickim.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1272 r. To działo się w Księstwie Wrocławskim podczas rozbicia dzielnicowego. W 1248 r. gród trafia do Księstwa Legnickiego. W 1312 r. Księstwo Legnickie składa hołd lenny królowi Czech i odtąd Chojnów należy także do Królestwa Czech. Wtedy gród należy do Księstwa Legnickiego, Królestwa Czech i Cesarstwa Rzymskiego (Narodu Niemieckiego). W 1333 r. Chojnów uzyskuje prawa miejskie. Od 1526 r. Królestwo Czech staje się częścią Imperium Habsburgów. W 1675 r. Księstwo Legnickie w wyniku śmierci ostatniego Piasta legnickiego, istnieje tylko formalnie, będąc zalążkiem powiatu. W 1741 r. w wyniku wojen śląskich miasto znajduje się w powiecie legnickim, rejencji Śląsk Dolny ze stolicą w Głogowie, prowincji Śląsk, Królestwa Prus. W 1809 r. w wyniku porażki Królestwa Prus w kampanii napoleońskiej, władze francuskie nakazują przeniesienie stolicy departamentu Dolny Śląsk do Legnicy. W 1817 r. nastąpiła reforma administracyjna w wyniku, której powstał powiat Chojnów-Złotoryja, należący do rejencji legnickiej, prowincji Śląsk, Królestwa Prus. W 1871 r. Królestwo Prus wchodzi w skład Cesarstwa Niemieckiego. W 1919 r w wyniku I wojny światowej oraz rewolucji w Niemczech, która obaliła cesarza, powiat Chojnów-Złotoryja należy do rejencji legnickiej, prowincji Dolny Śląsk, kraju związkowego Prusy, Rzeszy Niemieckiej. W 1932 r. powiat zmienia nazwę na powiat Złotoryja. W 1938 r. nastąpiło zjednoczenie prowincji śląskich i Chojnów należał ponownie do prowincji Śląsk. W 1945 r. miasto wraz z powiatem trafia do Okręgu II (Dolny Śląsk). W czerwcu 1946 r. zostaje utworzone woj. wrocławskie i powiat złotoryjski wraz z Chojnowem wchodzi w jego skład. W 1975 r. powiaty zostają rozwiązane a miasto trafia do województwa legnickiego. W 1999 r. następuje kolejna reforma i Chojnów należy od tej pory do powiatu legnickiego w woj. dolnośląskim.

Komunikacyjnie miasto leży przy autostradzie A4, która prowadzi ze Zgorzelca (i dalej z Niemiec) do Wrocławia, GOP, Krakowa, Rzeszowa (i dalej na Ukrainę). Kolejowo podobnie. Jednak o ile autostrada jest niedaleko miasta, to linia kolejowa przechodzi przez samo miasto.

chojnow_pkp

Z dworca kolejowego można dojechać bezpośrednio m.in. do: Legnicy, Wrocławia, Warszawy i Drezna.

Z dworca autobusowego można dojechać, choć niekiedy tylko w okresie wakacji letnich, m.in. do Legnicy.

chojnow_pks

Warto wiec odwiedzić Chojnów.